Mövhumatçıların problemi, dinlərini xurafatlardan öyrənmələridir. Mövhumatçılarin incəsənətə olan nifrəti
Mövhumatçılarin incəsənətə olan nifrətlərini ifadə etmədən əvvəl, mövhumatçı zehniyyətin təməlini meydana gətirən həqiqəti yenidən xatırladaq. Ayədə Rəbbimiz; "halalları haram buyuran insanların varlığı"ndan bəhs edir: Dilinizin uydurduğu yalana əsasən: “Bu halaldır, o haramdır!” deməyin, çünki Allaha qarşı yalan uydurmuş olursunuz. Şübhəsiz ki, Allaha qarşı yalan uyduranlar nicat tapmazlar. (Nəhl surəsi, 116) Əlbəttə ki, indiki dövrdə öz aləmlərində haramları veclərinə almayan, halal sayan, Allah qorxusunu meyar qəbul etməyən insanlar var. Lakin ayədə bildirilən və Allahın halal buyurduqlarını "din adından" haram buyuranlar başqa kateqoriyaya daxil insanlardır. Həmin bu insanlar Qurana görə edilə biləcək şeyləri, edilə bilməz hala gətirir, azadlıqları məhdudlaşdırır və qanuni şeyləri qadağan edirlər. Kitabın əvvəlindən bəri dəlilləriylə göstərdiyimiz kimi, əslində öz aləmlərində Qurandakı dini bəyənmir (Quranı tənzih edirik) və yeni bir din meydana gətirməyə çalışırlar. Məhz bu insanlar Quranda təriflənən, bəyənilən, bir nemət olaraq yaradılan sevinc, yumor, incəsənət kimi anlayışları da öz aləmlərində haram buyurublar:
“Zarafatlaşmaqdan, yumordan, gülməkdən uzaq durmaq lazımdır” iddiası
Əbu Abdullah belə buyurdu: "(Həddindən artıq) zarafatlaşmaqdan və yumordan çəkinin; çünki o insanı üzsüz edər" (İman ve Küfür Kitabı / Usul-u Kafi kitabı / El-Kuleyni, səh. 1068) İmam belə deyərdi: "Dişləriniz görünəcək şəkildə gülməyin". (İman ve Küfür Kitabı / Usul-u Kafi kitabı / El-Kuleyni, səh. 1067) Əbu Abdullah belə buyurdu: "Çox gülmək qəlbi öldürər". (İman ve Küfür Kitabı / Usul-u Kafi kitabı / El-Kuleyni, səh. 1067) İbrahim ibn Məhzəm, özünə çatdıran biri vasitəsilə rəvayət edir. Musa ibn Cəfər belə buyurdu: "Yəhya ibn Zəkəriyya (ə.s) ağlayar, gülməzdi. Məryəm oğlu İsa (ə.s) isə bəzən gülər, bəzən də ağlardı. İsa (ə.s)-ın davranışı Yəhya (ə.s)-ın davranışından daha üstün idi". (İman ve Küfür Kitabı / Usul-u Kafi kitabı / El-Kuleyni, səh. 1070) Həsən ibn Quleyb belə rəvayət edir: Əbu Abdullah belə buyurdu: "Möminin gülüşü, təbəssümdən ibarətdir". (İman ve Küfür Kitabı / Usul-u Kafi kitabı / El-Kuleyni, səh. 1067) Əslində bu saxta hədislər, mövhumatçılarin dünyasının nə qədər ürküdücü və soyuq olduğunu çox yaxşı göstərir. Xatırlanacağı kimi, kitabın əvvəlində mövhumatçılarin qaranlıq dünyasının hər yerdə özünü göstərdiyinə, yalnız xarici dünyada deyil, öz içlərində, ailələrində, qadına, çiçəyə və bir pişiyə baxış prizmalarında belə ortaya çıxdığını eyd etmişdik. Məhz burada gördüyümüz saxta hədislər, xoşbəxtlikdən, insanın ən təbii xüsusiyyəti və ən böyük ehtiyaclarından biri olan gülməkdən, yumor kimi gözəl bir nemətdən necə uzaq qaldıqlarını açıq şəkildə ifadə edir. Həyatında gülməyi qadağan edən bir sistem olduğu və bu saxta hədislərdən peyğəmbərlərin belə gülmədiyi böhtanını öyrəndiyi, belə azğın, qatı bir dini yaşayan insanların nə hala gəldiyi çox asan başa düşülür. Halbuki Qurandakı din, müsəlmanlara hüznə qapılmağı qadağan etmişdir. Müsəlman dünyanın ən xoşbəxt insanıdır. Çünki Allaha təvəkkül etməyi, səbir etməyi, şükür etməyi bilən, Allaha təslim olmuş bir varlıqdır. Gələcəyindən ötrü narahat olmaz, üzləşdiyi çətinliklərin xeyirlə yaradıldığını, hər şeyin tale əsasında gerçəkləşdiyi həqiqətlərini bilər və ölüm onun üçün bir son deyil, Allaha və sonsuz həyata qovuşmaq anıdır. Allah Quranda iman edənlərə cənnəti müjdələyir. Bütün bunlar onsuz da müsəlmanların sevinməsi üçündür. Allah bizim dünyada da cənnət əxlaqını göstərməyimizi istəyir. Çünki bəyəndiyi əxlaq budur.
Qurana görə kədərlənmək və bədbəxt olmaq yalnız inkarçılara məxsus xüsusiyyətdir
Onlar deyəcəklər: “Ey Rəbbimiz! Bədbəxtliyimiz bizə üstün gəldi və biz doğru yoldan azan bir camaat olduq”. (Muminun surəsi, 106) Göründüyü kimi, Quranda bədbəxtlik, inkarçılara yaraşdırılmışdır. Ayəyə görə bu insanlar doğru yoldan azdıqlarından ötrü axirətdə "bədbəxtliyimiz bizə üstün gəldi" deyirlər. Dolayısilə bədbəxtlik Allahın istədiyi bir şey deyil. Quranda inkarçılara bədbəxtlik, iman edənlərə isə sevinc yaraşdırılmışdır. Allah yenə ayələrdə bədbəxtliklərindən ötrü Quranın verdiyi öyüdə qulaq asmayanları xəbər verir: Allahdan qorxanlar öyüd alıb düşünər. Ən bədbəxt kimsələr isə onu qulaqardına vurar. (Əla surəsi, 10-11) Həmçinin Uca Allah, kədərlənməyi bütün müsəlmanlara qadağan etmişdir: Acizlik göstərməyin və kədərlənməyin. Əgər həqiqətən iman gətirmişsinizsə üstün olacaqsınız. (Ali İmran surəsi, 139) Məhz mövhumatçılar, Allahın bu ayələrini hökmünü saxta hədisləri bəhanə gətirərək öz aləmlərində qüvvədən salmağa çalışarlar. Müsəlmanlara, Allahın inkarçılara yaraşdırdığı bədbəxtliyi yaraşdırarlar. Ruhun, bədənin ən böyük ehtiyacı olan nəşəni-sevinci yox etmək istəyərlər. Halbuki Allah bunu istəmir. Allah cənnəti sevinc yurdu olaraq yaratmışdır.
Cənnətdəki sevinc və kədərin həqiqi mənası
İman gətirib yaxşı işlər görənlərə gəlincə isə, onlar Cənnət bağçalarında sevinc içində olacaqlar. (Rum surəsi, 15) Mövhumatçılar, saxta hədislərlə cənnətdə "sevinc içində" olan müsəlmanları dünyada bu cənnət sevincini yaşamaqdan məhrum etmək istəyirlər. Hüznün gerçək mənasından xəbərsizdirlər. Bir hadisə qarşısında kədərlənmək, "kaş ki, olmasaydı" deməklə eyni şeydir. Bu (bunu edən insan qəbul etsə də, etməsə də, həm bilərək, həm də bilməyərək etsə) taleyə üsyan etmək deməkdir. Mövhumatçılar kədərlənməyi halal etməklə, Allahın hökmünə və Allahın yaratdığı taleyə üsyan qaldırdıqlarını bilməlidirlər. Allahın bir insana verəcəyi ən böyük nemətlərdən biri imandır. İman sahibi bir insan, dünyanın bütün nemətlərindən uzaq olsa, ən böyük çətinliklərlə imtahan olunsa və yaranan bütün şəraitlər əleyhinə də görünsə, imanın qəlbində yaratdığı rahatlıq və xoşbəxtlik hər şeydən artıqdır. Allah Özünə üz tutan kimsənin qəlbinə rahatlıq və sakitlik, ruhuna isə xoşbəxtlik verər. Allaha üz tutmayan insanın (özü əksini iddia etsə belə) gerçək mənada xoşbəxt olması isə qeyri-mümkündür. Allah imtahanın tələbi olaraq belə bir insana da dünya nemətlərindən verə bilər; bu insana baxdıqda, onun çox nemət və gözəllik içində olduğu görülə bilər. Müvəqqəti həvəs və xoşbəxtliklər yaşaya bilər. Ancaq ruhuna daim arzuladığı əbədi xoşbəxtliyi, yəni daxili rahatlığı yaşada bilməz. Allah Qurandakı Rad surəsinin 28-ci ayəsində; "bunlar, iman gətirənlər və qəlbləri Allahı zikr etməklə rahatlıq tapanlardır. Bilin ki, qəlblər ancaq Allahı zikr etməklə rahatlıq tapır" deyə buyurur. Qəlbin rahatlıq tapması, yalnız Allahla əlaqə yaratmaqla mümkündür. Dolayısilə həqiqətən Allaha iman edən bir insan həqiqi mənada xoşbəxtdir. Onsuz da xoşbəxt olmaq, insanın fitrətinə ən uyğun olan, insanı sağlam edən, daim fəal saxlayan gizli bir sirrdir. Hüceyrələr xoşbəxtlik sayəsində sağlam qalar. Bu müsbət təsirin səbəbi də, fitrətə uyğun şeylərin daim Allahın insanlara nəsihət etdiyi gözəl şeylər olmasıdır. Allah, gülüşü, sevinci və xoşbəxtliyi onsuz da gözəllik olduğu üçün yaratmışdır. Hüznün isə, psixoloji və fiziki cəhətdən insanı ölümə qədər aparacaq mühüm məhv edici təsirləri var.
“Yumordan uzaq durun” iddiası
Mövhumatçılarin sevinc, qəhqəhə və yumor mövzusundakı bütün mənfilikləri yuxarıda ifadə etdiyimiz kimi, Quranla təkzib edilir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) və səhabələri də Quranın bu ruhuna uyğun hərəkət edib və imanın gətirdiyi nəşəni, sevinci yaşayıblar: Hz. Aişə (r.ə) belə söylədi; Rəsulullah (s.ə.v)-in səfərlərindən birində onunla birlikdə çıxdım. Rəsulullah (s.ə.v) səhabələrə: "İrəliləyin" dedi. Onlar da irəlilədilər. Daha sonra: "Gəl, səninlə yarışaq" dedi. Onunla qaçış yarışına başladım və onu keçdim. Mənə bu məsələ barəsində heç nə demədi... Yenə səfərlərdən birinə Rəsulullah (s.ə.v)-lə birlikdə çıxdım. O, səhabələrə yenə: "İrəliləyin" dedi. Onlar da irəlilədilər. Mənə: "Dur gəl yarışaq" dedi. Onunla qaçış yarışına başladım. Amma bu dəfə də o məni keçdi. Gülməyə başladı və: "Bunu özün istədin" dedi. (Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, X/18; İmam Ahmed, Musnsd, VI/264) Əbu Usamə: "Onunla zarafatlaşardı" demişdir. (Ebu Davud, Sünen, kitabu'l-edeb, bab: 91; Tirmizî, Sünen, 192, 1992, 3828; İmam Ahmed, Taberanî, Tirmizî, Ibn Asakir) Əbu Hüreyrə (r.ə) bunu dedi: "Rəsulullah (s.ə.v), hz. Əlinin oğlu Hüseynə dil çıxardar, uşaq onun dilini gördükdə sevindiyindən çırpınardı". Abdullah ibn Haris ibn Cəz (r.ə) belə dedi: "Rəsulullah (s.ə.v)-dən daha zarafatcıl birini görmədim". Hz. Aişə bunu söylədi: Rəsulullah (s.ə.v): "Mən zarafat edərəm, lakin təkcə haqqı söyləyərəm" buyurdu. (Taberanî, Mu'cemu'l-Kebir, Xll/391; Heysemî, Mecmau'z-Zevaıd, IX/17; Aclunî, Keşfu'l-Hafa, I/572). İbn Abbas belə demişdir: "Peyğəmbər (s.ə.v) zarafatcıl idi". Ənəs (r.ə): "Peyğəmbər (s.ə.v), insanların ən zarafatcılı və məzəli insan idi" demişdir.
Musiqi və şeirin haram olduğu iddiası Kadı (hakim) Əbu Bəkr İbnul-Ərəbi, Əhkamül-Quranında, Abdullah ibn Mübarək və İmam Malikin hz. Ənəsdən rəvayət etdiyi bir hədisi qeyd edir: "Hər kim musiqi məclisində qadın bir müğənninin söylədiyi mahnıya qulaq asarsa, axirət günü onun qulaqlarına əridilmiş qurğuşun tökülər". "İçinizin qusaq və qanla dolu olması, şeirlə dolu olmasından daha xeyirlidir". (M. Mesabih, 4/4809) Musiqi dinləyən bir insana cənnətdəki ruhaniləri dinləməyə icazə verilməz. (Kurtubi, 14/53) Mahnı qəlbdə nifaq yaradır. (Ebu Davud) Allah mahnını, onun alış-verişini, ondan qazanılan pulu, onu öyrətməyi və dinləməyi haram buyurmuşdur. (Muhammed Gazali, Nebevi Sünnet) Bütün bu saxta hədislərin əksinə, Quranda musiqinin, rəqsin və əyləncənin qadağan olunduğu tək bir hökm belə yoxdur. Allah xoşbəxt olmağı, zövq almağı və sevinməyi müsəlmanlara halal buyurmuşdur. Rəqs ritmdir, ahəngdir. Allah bütün kainatı müəyyən ritmlə yaratmışdır. Quşlar, böcəklər, kəpənəklər belə rəqs edərlər. Quşlar doyulmaz səs və ritmdə bir-birindən gözəl mahnılar söyləyərlər. Onları dinləmək insan zövq verir. Dənizin səsində, təbiətin xışıltısında, ağacların yellənişində daim müəyyən ritm vardır. Allah ritmi, rəqsi, musiqini, gözəl səsi sevər. Cənnət də bu ritmlə yaradılmışdır. Cənnətdə bütün ağaclar, çiçəklər, heyvanlar rəqs edəcəklər. Bunu xəbər verən bir hədis belədir: Əbu Musa əl-Əşari (r.ə)-dən nəql edilən rəvayət isə belədir: O, Bəsrə minbərində belə dedi: "Allah cənnət əhlinə xəbər göndərib onlardan soruşacaq: "Allah sizə verdiyi sözü yerinə yetirdi mi? "Həmin anda, onlar özlərinə verilən zinətlərə, paltarlara, meyvələrə, tərtəmiz yoldaşlara, çaylara baxacaq və sonra özlərini saxlaya bilməyib belə deyəcəklər: "Allah bizə verdiyi sözü yerinə yetirmişdir. Mələk tam üç dəfə; "Allah sizə verdiyi sözü yerinə yetirdi mi?" deyə soruşacaq, onlar özlərinə vəd edilən hər şeyin tam yerinə yetirildiyini gördükdən sonra; "bəli!" deyəcəklər. Mələk; "hələ bir şey qalmışdır" deyə cavab qaytaracaq. Çünki Allah qullarına təcəlli edib və gözlərindən pərdəni qaldırıb, Onu gördükdə, bütün çaylar coşacaq, ağaclar yellənib səslər çıxaracaq, bütün köşklər, od qığılcımları yüksək səslə bağıracaq, bulaqlar şırıl-şırıl, daha da sürətli axacaq, gözəl qoxular həyətlər və köşkləri bürüyəcək, hər tərəfdə, gözəl qoxu verən müşk və kafur qoxusu hiss ediləcək. Quşlar cəh-cəh vuracaq, hurilər bütün gözəllikləri ilə göz qamaşdıracaq. (Ölüm, Kıyamet, Diriliş, İman Şarani, səh. 370) Allah, cənnətin gözəlliyini və cənnətdəki ahəngdar musiqinin coşğusunu Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə belə ilham etmişdir. Allahın cənnətdə yaratdığı və təriflədiyi gözəllik, insanlara necə haram ola bilər? Əlbəttə ki, haram deyil. Anadolunun hər yerində folklor var, rəqs var. Horon, yallı, zeybək kimi oyun havaları var. Dünyanın hər yerində insanlar rəqs edərlər. Musiqinin və rəqsin qadağan olunduğu bir dünya insan fitrətinə uyğun deyil. Bu böyük boşluq və nemət çatışmazlığı olar. Uca Rəbbimizin təriflədiyi və xoşladığı bir neməti haram buyurmağa təşəbbüs etmək, Allahı və əzəmətli incəsənətini anlamamaq deməkdir.
Musiqini qadağan etməyə çalışan mövhumatçılarin səmimiyyətsizliyi
- "Musiqi haramdır" deyənlər ümumiyyətlə daim musiqi kanallarını izləyib musiqi dinləyən, hətta musiqi sədaları altında əylənən insanlardır. - Həmin bu insanlar gerçək həyatlarında toylara gedir, yallı oynayır, xına gecələri təşkil edib mahnı söyləyirlər. - Bu insanların avtomobillərində ümumiyyətlə daim, musiqi gedən radioların yayım tezlikləri qurulu olur. Daim musiqi dinləməyin, toylarda yallı getməyin heç bir zərəri yoxdur, əksinə bunlar onsuz da bir gözəllik və nemətdir. Biz burada həmin bu insanların din adından musiqini qadağan edən müddəalarının göstəriş olmasını və səmimiyyətsizliklərini əks etdirməsini tənqid edirik. Din adından qadağa qoyanların bu gerçək üzünü bilmək əhəmiyyətlidir. Onların vəziyyəti Quran ayələrində göstərilmişdir. Quranda olmayan bir dini mənimsəyənlərin vəziyyətini uca Rəbbimiz belə açıqlayır: ...Rahibliyi isə onlar özlərindən (bidət olaraq) icad etdilər. Biz bunu onlara vacib buyurmamışdıq. Onlar bunu Allahın razılığını qazanmaq üçün etdilər, lakin ona lazımınca riayət etmədilər. Biz onlardan iman gətirənlərin mükafatlarını verdik. Onların çoxu isə fasiqlərdir. (Hədid surəsi, 27) Allah bu ayəsində bidət olaraq yaradılan saxta dinin Öz Kitabında olmadığını və bu dini yaradanların özlərinin də yaratdıqları dinə uymadıqlarını bildirir. Biz bu cür ayələr vasitəsilə həmin bu insanların ikiüzlü olduqlarını Qurandan öyrənirik. Şəxsi həyatları isə Quranda bildirilən bu həqiqəti daim təsdiq edir. Bir çox insan bütün bu məhdudiyyətlər içində həmin bu insanların həqiqətən çox təqvalı yaşadıqlarını zənn edə bilər. Aralarında səmimi olaraq buna inanan insanlar olsa da, əslində həqiqət belə deyil. Onsuz da səmimi olanlar nə vaxtsa Quran müsəlmanlığını qavrayıb yaşayan insanlara çevrilə bilərlər. Bir insanın səmimi olub da, saxta bir dini yaşaması qeyri-mümkündür. Çünki Allah belə vəd vermişdir: Ey iman gətirənlər! Əgər Allahdan qorxsanız, O sizə haqla nahaqqı ayırd etmə bacarığı verər, günahlarınızdan keçər və sizi bağışlayar. Allah böyük lütf sahibidir. (Ənfal surəsi, 29) Ayədə ifadə edildiyi kimi, səmimi olan hər insan, mütləq haqqı nahaqdan ayırd etmə bacarığına sahib olar.
Allah musiqini sevir, qullarına da sevdirmişdir
Tövratda hz. Davud (ə.s)-ın lira, qaval, sinc və zınqırov sədaları altında nəğmələr oxuyaraq Allahın hüzurunda rəqs etdiyi bildirilir. Hətta hz. Davud (ə.s)-ın bu rəqsinə həsəd aparan insanların olduğu da ifadə edilir. Eynilə bugünkü gündə müsəlman cəmiyyətlərdə halalları haram buyurmağa çalışan insanlar olduğu kimi, o dövrdə də yəhudilər arasında musiqi və rəqsi öz aləmlərində haram buyurmağa çalışan insanların olduğunu Tövratdan öyrənirik. Bu insanlar hz. Davud (ə.s) kimi bir peyğəmbərin tətbiqlərini belə öz aləmlərində tənqid etmişdirlər. ...Bu arada Davud və bütün İsrail xalqı Rəbbin qarşısında lira, çəng, qaval, zınqırov və sinc sədaları altında nəğmələr oxuyaraq var gücləriylə bu hadisəni qeyd edirdilər... (Tevrat, 2. Samuel, 6:5) Kətan efod geyinmiş Davud Rəbbin qarşısında var gücüylə oynayırdı. Davudla bütün İsrail xalqı, sevinc nərələri çəkərək və boru səsinin sədaları altında Rəbbin sandığını gətirirdilər. Rəbbin sandığı Davud şəhərinə çatanda, Şaulun qızı Mikal pəncərədən baxdı. Rəbbin qarşısında rəqs edən kral Davudu görəndə, ona əhəmiyyət vermədi. (Tevrat, 2. Samuel, 6:14-16) * Şaulun qızı Mikal hz. Davudun xanımlarındandır Davud ailəsinə xeyir-dua vermək üçün evə qayıtdıqda, Şaulun qızı Mikal onu qarşılamağa çıxdı. Davuda belə dedi: "İsrail kralı bu gün özünə necə də gözəl ad-san qazandırdı! Dəyərsiz biri kimi, qullarının cariyələri qarşısında soyundun". Davud ona; "atan və bütün nəsli yerinə məni seçən və İsrail xalqına lider təyin edən Rəbbin qarşısında oynadım!" deyə cavab verdi, "bəli, Rəbbin qarşısında oynayacağam. Üstəlik özümü bundan daha da biabır edəcəyəm, heçə sayacağım. Amma dediyin o cariyələr məni şərəfləndirəcəklər". (Tevrat, 2. Samuel, 6:20-22) Tanrının sandığını Avinadavın evindən götürüb yeni bir arabaya qoydular. Arabanı Uzzayla Ahyo sürürdü. Bu vaxt Davud və bütün İsrail xalqı, Allahın qarşısında lira, çəng, qaval, sinc və şeypurun sədaları altında nəğmələr oxuyaraq, var gücləriylə bu hadisəni qeyd edirdilər. (Tevrat, 1. Tarihler 13:7-8) Beləliklə İsraillilər sevinc nərələri çəkərək, boru, şeypur, sinc, çəng və liralar çalaraq Rəbbin Əhd sandığını gətirirdilər. Rəbbin Əhd sandığı Davud şəhərinə çatanda, Şaulun qızı Mikal pəncərədən baxdı. Oynayıb tullanan kral Davudu görəndə, ona içində xor baxdı. (Tevrat, 1. Tarihler 15:28-29) Göründüyü kimi o dövrdə hz. Davud (ə.s)-ın öz həyat yoldaşı belə hz. Davud (ə.s)-ın insanlar arasında əylənərək, sevinc və xoşbəxtlik içində rəqs etməsinə qarşı çıxmış, bunu öz aləmində alçaldıcı hərəkət hesab etmişdir. Halbuki Allah bu əyləncəli mühiti Tövratda tərifləyərək anlatmışdır. Şübhəsiz ki, hz. Davud (ə.s) da Allahın musiqi və rəqs barəsindəki hökmlərinə tabe olaraq ən gözəl rəftar nümayiş etmişdir. Lakin kənardan baxanlar, hz. Davud (ə.s)-ın peyğəmbər olduğuna inana bilməyənlər və öz-özlərinə mövhumatçılıq dini yaratmağa çalışanlar onu mühakimə edirlər. Əvvəlki dövrlərdə peyğəmbərləri bu cür mühakimə etdikləri kimi, hazırkı dövrdə yaşayan gerçək Quran müsəlmanlarını da bu cür mühakimə edirlər. Qurandakı din əvəzinə mövhumatçılığı mənimsəmək onsuz da tarix boyu yaşanmış ən böyük bəlalardan biridir. Qadın, musiqi və rəqs bunun ən çox özünü göstərdiyi məsələlərdir. Halbuki eynilə hz. Davud (ə.s) kimi, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) də Allahın bir neməti olan musiqi və rəqsi çox xoşlayırdı. Necə ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in hədislərində rəqs edən səhabələrdən bəhs edilir, hətta Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in oynayan və əylənənləri təşviq edən sözləri var. Quranla üst-üstə düşdükləri üçün aşağıda bir neçə nümunəsini verdiyimiz hədislər böyük ehtimal səhihdir: Əmir ibn Saddan belə nəql edilmişdir: "Bir toy münasibətiylə Karaza ibn Kab və Əbu Məsud əl-Ənsarinin yanına getdim. Kiçik bir qız uşağı mahnı söyləyirdi. Mən: "Siz Rəsulullah (s.ə.v)-in dostları və Bədir səhabələrindən olduğunuz halda, sizin yanınızda bu (necə) edilə bilər?" dedim. Onlar da mənə: "İstər bizimlə qalar, istəsən də gedərsən. Bizə, toyda əylənməyə icazə verildi" dedilər. (İbn Hacer, Metâlib, II, 54; Cüdey', Ehâdîs-ü Zemmî'l-Gınâ, səh. 50) Sələmə ibn Əkvadan rəvayət edilmişdir: "Peyğəmbər (s.ə.v) ilə birlikdə Heybərə getmək üçün yola düşmüşdük. Gecə vaxtı gedirdik. Karvandan olan bir insan - Əmir ibn Əkva şairliyi ilə tanınan biri idi". “Bizə bildiyin şeylərdən söylə, biz də dinləyək” dedi. Əmir dəvəsindən enərək bu türkünü oxumağa başladı: "Ey Allahım! Sən olmasaydın, biz hidayət çata bilməzdik. / Sədəqə verib, namaz qıla bilməzdik. / Hər şeyimiz sənə fəda olsun, bizi bağışla. / Düşmənlə qarşılaşsaq, ayaqlarımızı sabitləşdir / İçimizə rahatlıq və əmin-amanlıq ver. / Çağrıldıqda gedərik. / Bizi səslədikdə köməyinə çatarıq. "Peyğəmbər (s.ə.v): "Bu sürücü kimdir?" dedi. "Əmir ibn Əkvadır" dedilər. Peyğəmbər (s.ə.v): "Allah onu qorusun" dedi. (Beyhakî, Şuab, 5112) Aişə (r.ə) belə rəvayət edir: “Rəsulullah (s.ə.v) toylarından birində Ənsar qadınlarına baş çəkdi. Onlar mahnı söyləyirdilər”... (İbni Mace, Nikah: 21, Buhari, Nikah: 48, Megazi:12) ... Muavviz ibn Afranın qızı er-Rubey gəlin olduğu vaxt, toy mərasiminə Peyğəmbərimiz (s.ə.v) də gəlmiş və onun yanında əyləmişdi. Bu əsnada bəzi qızlar, qaval çalıb Bədir günü şəhid olanların yaşadıqlarını mahnı şəklində söyləməyə başlamışdılar... (Buhari, Nikah, 49/1, VII/25, Tirmizi, Nikah, III/399) Yenə hz. Aişə (r.ə), bir qadını Mədinə camaatından olan bir kişiylə evləndirmişdi. Peyğəmbərimiz (s.ə.v): “Ey Aişə sizin yanınızda qaval çalan, mahnı söyləyən xanəndələriniz yoxdurmu? Çünki Mədinə camaatı oyun və əyləncələri xoşlayır” dedi. (Buhari, Nikah 64/1, VII/28) Rəsulullah (s.ə.v) Mədinədə bir yerə baş çəkdikdə qaval çalaraq nəğmələr oxuyan gənc qızların belə söylədiklərini eşidir: "Biz, Bəni Nəccar qızlarıyıq, Məhəmməd nə gözəl (sevimli) qonşudur". Rəsulullah (s.ə.v) bunu eşitdikdən sonra; "əlbəttə ki, Allah mənim də sizləri sevdiyimi bilir" dedi. (İbni Mace, Nikah, 21/1899, I/612)
Rəsm və heykəlin haram olduğu iddiası
Rəsulullah (s.ə.v) belə buyurdu: "Kim rəsm çəksə, Allah ona qiyamət günü, çəkdiyi rəsmdən ötrü, ruh üfləyənə qədər əzab verər. Üstəlik, qətiyyən ruh üfləməz". (Buhârî, Tâ'bir) Allah qatında ən şiddətli əzaba düçar olacaq insanlar rəssamlardır. (Müslim, 6:369) Bu surətləri çəkənlər qiyamət günündə əzaba düçar olarlar və özlərinə çəkdiyiniz surətlərə can verin deyilər. (Müslim, 6:368) İçində surətlər olan evə mələklər girməz. (Buhari, Libas 91) Bütün müsəvvirlər cəhənnəmdədir. Allah müsəvvirlərin təsvir etdikləri bütün surətlərə qiyamət günündə həyat verər və həmin bu canlı surətlər cəhənnəmdə onlara əzab verər. (Müslim, 6: 370) Məhz bu saxta hədislər vasitəsilə mövhumatçılar tərəfindən müsəlmanlara rəssamlıq və heykəltəraşlıq sənətləri haram edilmişdir. Hətta uydurulan bəzi hədislərə görə rəssamların adı, axirətdə ən böyük əzaba düçar olan insanlar arasında çəkilir. Bu yanlış anlayışa görə bu insanlar, Allahın yaratdıqlarını təqlid edərək (haşa) ilahlıq iddia edirlər. Halbuki bir rəssamın və ya heykəltəraşın incəsənət əsəri yaratmasının ilahlıq iddiasıyla nə kimi əlaqəsi ola bilər? Əgər bir rəssam və ya heykəltəraş belə azğın iddiayla ortaya çıxırsa, bunu məşğul olduğu sənət ucbatından deyil, ancaq və ancaq ağıl və ruhi zəifliyindən ötrü edə bilər. Eləcə də, hər peşədən olan istənilən insan bunu edə bilər. Təbiətdəki bütün gözəlliklər uca Rəbbimizin sənət əsəridir. Biz bir sənət əsərinin necə möhtəşəm ola biləcəyini Rəbbimizin bu sənət əsərlərinə baxaraq anlayarıq. Necə ki, yer üzündə mövcud olan demək olar ki, bütün texnologiyalar Allahın yaratdıqları təqlid edilərək yaradılmışdır. Texnologiya üçün yaradılan gözəlliklərin varlığı nemətdir. Məsələn, insanlar təyyarə hazırlayarkən Allahın yaratdığı quşları və bəzi milçək növlərini təqlid edərlər. Bu təyyarələr, bir canlıdan nümunə götürülərək yaradıldığı üçün mükəmməl uçma və manevr qabiliyyətinə sahibdirlər. Bu bir imtiyazdır, çünki təbiətdə onsuz da yaradılmış və mükəmməl işləyən bir nümunə var. Məhz bu nümunə, Allahın bütün mühəndislərə model kimi təqdim etdiyi hədiyyədir. Hazırkı texnoloji dünya, həyatımızı asanlaşdıran və rahatlığımızı artıran hər cür elmi inkişaf, təbiətdəki bu sənət əsərlərinin bir surətidir. Allah təbiətdəkiləri də, onların təqlid edilməsiylə hazırlanan texnoloji avadanlıqları da bizim üçün nemət olaraq yaradır.
Atəşpərəstlərin oda, hindlilərin inəyə, bəzi cəmiyyətlərin isə günəşə tapındığından ötrü, inəkləri öldürüb, od və ya günəşdən uzaq həyat yaşaya bilməyəcəyimizə görə, bütlərə tapınan bütpərəstlərin varlığından ötrü də, müxtəlif heykəllər düzəltməyi qadağan etməyin fövqəladə dərəcədə primitiv düşüncə tərzi olduğu aydındır. Burada anormal olan cisimləri və varlıqları ilahlaşdırmaqdır və haram işləyənlər bunu edən insanlardır, cisimlərin özləri deyil. Mövhumatçılarin müsəlmanlara haram buyurmağa çalışdıqları rəssamlıq və heykəltəraşlıq, müsəlmanların rəhbər kitabı olan Qurana görə qətiyyən haram deyil. Allah incəsənəti sevir və qullarına da sevdirmişdir; bütün kainatı incəsənətlə yaratmışdır. Quranda rəsssamlıq və heykəltəraşlıq kimi gözəl incəsənətləri haram edən bir ayə yoxdur. Tam əksinə Quranda incəsənət əsərlərindən təriflə bəhs olunduğunu görərik. Hz. Süleyman (ə.s)-ın sarayında olan və səltənətinin əzəməti olaraq təriflənən heykəllər və incəsənət əsərləri Quranda belə qeyd olunur: Cinlər onun üçün istədiyi qəsrlər, heykəllər, hovuzlara bənzər çanaqlar və yerindən tərpənməyən nəhəng qazanlar düzəldirdilər. Ey Davud nəsli! Bu nemətlərə şükür edin! Qullarımdan şükür edən azdır. (Səba surəsi, 13) Bu Quran ayəsinə baxmayaraq, incəsənətə qadağa qoyan mövhumatçılar, sarayında fövqəladə gözəllikdə heykəllər olan hz. Süleyman (ə.s) haqqında nə düşündüklərini də demək məcburiyyətindədirlər. Həmin bu mövhumatçıların İslam cəmiyyətlərinə vurduğu zərər çox böyük olmuşdur. İslam dünyasında heykəltəraşlıq və rəssamlıq sənəti mövhumatların yayıldığı dövrlərdən sonra heç vaxt inkişaf edə bilməmişdir. Sənətini inkişaf etdirə bilməyən cəmiyyətlər sönük, ruhsuz və geri qalarlar. Yeniliklərə açıq deyillər. Yaradıcılıq, əməli düşünmə qabiliyyətlərini, incəlikləri görmə anlayışlarını zamanla itirərlər. Zövqsüzlük və sönüklük ruhlarında, yaşadıqları məkanlarda, bir-birlərinə olan davranış formalarında da öz əksini tapmışdır. Mövhumatçılarin qapqaranlıq dünyasında, incəsənətdən uzaqlaşmalarının nəticəsi olaraq, incəlik və təfərrüatlardan uzaq, ürküdücü stabillik, sönüklük və zövqsüzlük hakimdir.
“Qızıl və ipəyin qadağan edilmiş olduğu” iddiası
Mövhumatçılar kişilərə qızıl və ipəyi də qadağan etmiş, bunun üçün yuxarıdakına bənzər bir çox hədis uydurmuşdurlar. Halbuki Quranda qızıl və ipəyin qadağan olunduğuna dair heç bir ayə yoxdur. Əksinə qızıl və ipək Quranın bir çox ayəsində cənnət neməti olaraq göstərilir: Məhz onlar üçün ağacları altından çaylar axan Ədn bağları hazırlanmışdır. Onlar orada qızıl bilərziklərlə bəzədiləcək, taftadan (sıx toxunmuş ipək) və atlazdan yaşıl paltarlar geyəcək və orada taxtların üstündə dirsəklənəcəklər. Nə gözəl mükafat, necə də gözəl məskəndir! (Kəhf surəsi, 31) Həqiqətən də, Allah iman gətirib yaxşı işlər görənləri ağacları altından çaylar axan Cənnət bağlarına daxil edəcəkdir. Onlar orada qızıl bilərziklərlə və incilərlə bəzədiləcək, libasları da ipəkdən olacaqdır. (Həcc surəsi, 23) Onlar Ədn bağlarına daxil olacaq, orada qızıl bilərziklərlə və incilərlə bəzədiləcəklər. Libasları da ipəkdən olacaqdır. (Fatir surəsi, 33) Peyğəmbərimiz hz. Məhəmməd (s.ə.v)-in dövründə də ipək parçalardan istifadə olunduğuna dair hədislər var: (İbn Osmanın) atası (Abdullah ibn) Saddan rəvayət olunmuşdur; dedi: “Buxarada ağ rəngli qatıra minmiş, (başında) ipəkdən qara sarıq olan birini gördüm. "Bunu mənə Rəsulullah (s.ə.v) geydirdi" deyirdi. (Sünen-i Ebu Davud Terceme ve Şerhi, Şamil Nəşriyyat: 14/112) Əbu Davud dedi: Rəsulullah (s.ə.v)-in səhabələrindən iyirmisi yaxud daha çoxu ipək paltar geymişdir. Ənəs ilə Bəra ibn Azib bunlardandır. (Buhâri, eşribe 6. Sünen-i Ebu Davud Terceme ve Şerhi, Şamil Nəşriyyat: 14/112-113) Müsəlmanların gözəl geyinmələri və gözəl nemətlərə layiq olduqları həqiqəti, görüldüyü kimi Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in sünnəsində də bildirilir. Əlbəttə ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in sünnəsində vardır, çünki Quranda təriflənmiş bir neməti Peyğəmbərimiz (s.ə.v) də sevər və təşviq edər. Buradakı saxta hədisin yalan olduğunun ən böyük dəlillərindən biri, Quranda qətiyyən haram buyurulmayan bir şeyi Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in haram buyurduğu iddiasıdır. Belə bir şeyin olması, şübhəsiz ki, qeyri-mümkündür. Qızıl bir zinətdir və daha əvvəl bildirdiyimiz kimi, Allah Quranda zinətlərin gözəlliyini tərifləmiş və "ey Adəm oğulları! Məscidlərə gedərkən zinətlərinizi taxın..." (Əraf surəsi, 31) ayəsində olduğu kimi, müsəlmanları gözəl zinətlər geyinməyə təşviq etmişdir. Yenə xatırladaq ki, Əraf surəsində də dünyadakı zinətlərin qadın və ya kişi ayrı-seçkiliyi olmadan hər kəsə halal olduğu bildirilir: De: “Allahın Öz qulları üçün üzə çıxartdığı zinəti və təmiz ruziləri kim haram etmişdir?” De: “Bunlar dünya həyatında iman edənlərə məxsusdur, Qiyamət günü isə yalnız onlarındır”. Biz dərk edən insanlar üçün ayələri belə izah edirik. (Əraf surəsi, 32)
“Makiyaj, baxım, təmizlik və gözəlləşmənin haram olduğu” iddiası Gözəl qoxunu (ətiri) qadağan edən saxta hədislər Məscidə gedərkən ətirlənən qadın evinə qayıtdıqdan sonra (cinsi əlaqə sonrası yaranan) natəmizlikdən ötrü qüsl alırmış kimi yuyunmadıqca, Allah Qatında onun namazı qəbul olunmaz. (Avnül Mabül, 11/230) İmam Cəfər-i Sadiq (ə.s) belə buyurmuşdur: "Heç bir qadın, evindən çölə çıxarkən paltarına gözəl qoxu (ətir) sürməməlidir". (El-Kafi, V cild, səh. 519) Rəsul-i Əkrəm (s.ə.v) belə buyurmuşdur: "Bir qadın ərindən başqası üçün gözəl qoxu sürsə (ətirlənsə); (cinsi əlaqə sonrası yaranan) natəmizlikdən ötrü yuyunduğu kimi, yuyunub o qoxudan xilas olmadığı müddətcə namazı qəbul olunmaz". (Men La Yahzurh-ul Fakih, III cild, səh. 440) Rəsul-i Əkrəm (s.ə.v) belə buyurmuşdur: "Qadının ərindən başqası üçün ətirlənməsi, od və zilləti satın alması deməkdir". (Nehc-ül Fesaha, I cild, səh. 36)
Döymə, üzdəki tükü təmizləmə, estetik diş düzəltdirməni qadağan edən saxta hədislər Döymə edən və etdirənə, üzündəki tükləri aldıran və estetik olması üçün dişlərini seyrəltdirən qadınlara Allah lənət eləsin. (Sahih-i Buhari)
Parik qoyma, qaş alma və tatuirovka etdirməni qadağan edən saxta hədislər Parik qoyan, qoyduran, qaşlarını nazikləşdirən, nazikləşdirtdirən, tatuirovka edən və etdirən lənətlənmişdir. (Ebu Davut, Tereccul, 5)
Qadının gözəl paltarla evdən çıxmasını qadağan edən saxta hədislər Rəsul-i Əkrəm (s.ə.v), qızı hz. Fatiməyə xitabən belə buyurmuşdur: "Ey Fatimə, hər hansı qadın gözəl şəkildə bəzənər və gözəl paltarla evindən çıxaraq, insanların diqqətini üzərində cəmləyib onların özünə baxmalarına şərait yaradarsa, yeddi göyün və yerlərin mələkləri onu lənətləyər və ölüb cəhənnəmə girənə qədər Allahın qəzəbinə düçar olar (Əlbəttə ki, tövbə edib qayıtsa və bunu bir daha təkrarlamasa başqa)" (Şehab-ül Ahbar) İmam Sadiq (ə.s) belə buyurmuşdur: "Bir insanın rəzil olması üçün, onu məşhur edəcək (yəni başqalarının diqqətini üzərində cəmləyib, barmaqla göstəriləcək vəziyyətə gətirəcək) bir paltar geyinməsi kifayətdir". (Bihar-ül Envar, cild. 78, səh. 252) Hz. Əli (ə.s) belə buyurmuşdur: "Qalın (bədəni göstərməyən) paltarlar geyinin; çünki paltarı nazik olanın, dini də nazik olur (belə ki, dini tam yaşamır)". (Bihar-ül Envar, cild. 79, səh. 298) Bir hədisdə belə buyurulur: "Allahın Elçisi (s.ə.v) qadınlara, çölə çıxarkən başqalarının diqqətini üzərlərində cəmləyəcəkləri paltarlar geyinməyi və səs çıxardacaq zinət əşyaları taxmağı qadağan etmişdir". (Müstedrek-ül Vesail, XIV cild, səh. 280)
Qadının qızıllar və geyimlərlə məşğul olub cənnəti itirdiyini iddia edən saxta hədislər "Cənnətə baxdım və cənnət əhalisinin ən az hissəsinin qadınlardan ibarət olduğunu gördüm. Bu vəziyyət qarşısında bu sualı verdim: Qadınlar haradadır? Cənnətin gözətçisi mənə bu cavabı verdi: "Onları qadağan olunmuş iki şey, yəni qızıl və rəngli paltarlar cənnətdən uzaqlaşdırdı".
Qadına paltar verilməməsinin lazım olduğunu iddia edən saxta hədislər "Özlərini pis geyindirməklə qadınlara kömək edin".
Halbuki, daha əvvəl də xatırlatdığımız kimi, Allah ayəsində zinəti və gözəl ruziləri haram edənlərdən bəhs edir. Bunlar Qurana zidd hərəkət edirlər: De: “Allahın Öz qulları üçün üzə çıxartdığı zinəti və təmiz ruziləri kim haram etmişdir?” De: “Bunlar dünya həyatında iman edənlərə məxsusdur, Qiyamət günü isə yalnız onlarındır”. Biz dərk edən insanlar üçün ayələri belə izah edirik. (Əraf surəsi, 32) Daha əvvəl ətraflı şəkildə qeyd etdiyimiz kimi, Qurana görə qadın zinətdir, qiymətlidir; qadın gözəlliyi nemətdir, qadın ağlı cəmiyyətlərə çox geniş üfüqlər qazandırar. Allah həm bu gözəl xüsusiyyətləri qadına vermiş, həm də onu diqqətlə qorumuş və tərifləmişdir. Yuxarıdakı saxta hədislərdə qeyd olunan bu saxtakar ifadələr Quran tərəfindən təkzib edilmişdir. Bu unudulmamalıdır ki, gözəllikləri və Allahın sevib bəyəndiyi nemətləri qadağan etməyə çalışanlar mövhumatçılardir. Dolayısilə mövhumatçılarin dünyasını gerçək sanıb, cahilcəsinə gerçək müsəlmanlığa qarşı çıxanlara mənfi reaksiya göstərmək böyük səhvlikdir. Qurana tabe olanlar, zinət və gözəllikləri qadağan edənlər deyil, bunların Allahın bir neməti olduğunu bilənlərdir.
Mövhumatçılarin ruhu bu dünyaya hakim olsaydı...
· Yazılı təbliğat aparılarkən şəkilli izahatlardan istifadə olunmayacaqdı. · Dərsliklərdə şəkilli izahatlar olmayacaqdı. · Kağız pullarda şəkillərdən istifadə olunmayacaqdı. · Saraylarda ehtişamlı rəsmlər, tablolar, divar bəzəkləri olmayacaqdı. · Anatomiyada insana fayda verən, insan orqanizmini tanıdan şəkilli izahatlar olmayacaqdı. · Gözəl sənətlər akademiyası və bənzəri incəsənət məktəbləri olmayacaqdı. · Şəkilli qəzetlər, jurnallar, kitablar, internet saytları olmayacaqdı. Televizorda ümumiyyətlə şəkillər göstərildiyi üçün, baxılması qadağan olacaqdı. · Media orqanlarına qoyulacaq qadağa nəticəsində, mediadan əldə olunacaq minlərlə fayda da ortadan qalxacaqdı. Bununla yanaşı gözəl əxlaqı təbliğ etmək, Quranın tələbi olan yaxşı və gözəl əməli insanlara demək imkanı da aradan qalxacaqdı.
Makiyaj, baxım, təmizlik, gözəl geyim, müasirlik və mədəniyyət, bir sözlə, “keyfiyyət” İslamın tələblərindəndir Əlbəttə ki, müsəlman baxımlı, təmiz və gözəl olmalıdır. Çünki gözəllik, baxım, estetika və incəsənət zövqü Allahın bəyəndiyi şeylərdir və yuxarıdakı ayədə bildirildiyi kimi, xüsusilə iman gətirənlərə verilmiş bir nemətdir. Quranda müsəlman qadınların makiyaj etməsi və baxımlı olmasının haram olduğuna dair hökm yoxdur. Necə ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in dövründə də xanımlar daim ən gözəl və ən baxımlı şəkildə cəmiyyət içinə çıxmışdırlar. O dövrdəki qadınlar da makiyaj edirdilər, hətta Peyğəmbərimiz (s.ə.v) başda olmaqla, dövrün kişiləri də gözlərinə sürmə çəkirdilər. Bir hədisdə belə bildirilir: Aişə (r.ə) belə rəvayət edir: “Rəsulullah oruclu olarkən, sürmə çəkmişdir”. (İbni Mace, Sıyam, 17) O dövrdə müsəlman xanımlar ənlik, sürmə, dodaq boyasından istifadə edər, əllərini və dırnaqlarını xına ilə boyayardılar. Qadınlar və kişilər saçlarını xüsusi boyalarla boyayırdılar. Belə ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) insanları saçlarını boyamağa təşviq edər, hətta özü də boyayardı. Bir çox hədis kitabında qeyd olunan bir rəvayətə görə, Ummu Həbibənin atası, Əbu Süfyanın üç gün yasını tutduqdan sonra yanaqlarına "haluk" çəkmişdir. (Belazuri, 1987:184-185) (Haluk, çəhrayı sarı rəngiylə ənliyə bənzəyir.) Bu mövzudakı digər bəzi hədislər isə bunlardır: Təbəraninin bir rəvayətinə görə: "Saçların rənginin dəyişdirilərək əcnəbilərdən fərqli olması" əmr edilir. (2111) Hz. Əbu Hüreyrə (r.ə) belə deyir: "Rəsulullah (əleyhissalatu vəssalam) belə buyurdu: "Yəhudilər və xristianlar (saçlarını) boyamazlar. Siz onların etdiyinin əksini edin". [Buhârî, Libâs 67, Enbiya 50; Müslim, Libâs 80, (2103); Ebû Dâvud, Tereccül 18, (4203); Nesâî, Zînet 14, (8, 137); Tirmizî, Libâs 20, (1752).] Buxari və Müslimdə, hz. Ənəsdən gələn rəvayətdə belə deyilir: "Hz. Əbu Bəkir və hz. Ömər (r.ə) (saçlarını) xına və kətan bitkisiylə boyayardılar". SüheybüI-Hayr (r.ə) belə dedi: "Rəsulullah əleyhissalatu vəssalam belə buyurdu: "(Ağaran saç və saqqallarınızı boyamaqda) istifadə etdiyiniz ən yaxşı boya, şübhəsiz ki, bu qara boyadır. (Çünki qara boya) həyat yoldaşlarınızın sizi daha çox bəyənməsinə vəsilə olur, müxalifləriniz içində də haqqınızda daha çox çəkinməyə vəsilədir". (Ebu Davud, Libas 18, (4064), Tereccül 19, (4210); Nesai, Zinet 17, (8,140). Buhari, Libas 66, Menakıb 23; Müslim, Fedail 100-105, (2341); Ebu Davud, Tereccül 18, (4209); Nesai, Zinet 17, (8,140, 141)) Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in ən çox sarı saçı bəyəndiyi yenə hədislərdən aydın olur: İbni Abbas (r.ə) belə dedi: "(Saçlarına) xına yaxmış biri gəldi. Hz. Peyğəmbər (əleyhissalatu vəssalam) da: "Bu nə gözəl!" deyib alqışladı. (Az sonra) xına və kətan bitkisiylə boyanmış biri də gəldi. Bu zaman da: "Bu əvvəlkindən də gözəldir!" dedi. Sonra (saçlarını) sarıya boyamış biri daha də gəldi, bu zaman isə: "Bu o birilərindən də gözəldir!" dedi". (Ebü Dâvud, Tereccül 19, (4211); İbnu Mâce, Libâs 34, (3627)). Əhməd ibn Hənbəlin bir rəvayətində, Mədinə camaatından yaşlanmış, saqqalları ağarmış qocalara rast gəldiyi vaxt, onlara: "Ey Mədinə camaatı (saçlarınızı) qırmızı rəngə boyayın, sarı rəngə boyayın!" deyə məsləhət verdi. (Səhabə və tabiinin) çoxu sarıya boyamağı uyğun görmüşdürlər. Hz. Əli, İbni Ömər, Əbu Hüreyrə və s. insanlar bu kimsələrdəndir. Bəziləri xına və kətan bitkisiylə, bəziləri zəfəran bitkisiylə, bəziləri də qara boya ilə boyamışdırlar. Qara rənglə boyayanlar arasında hz. Osman, hz. Həsən, hz. Hüseyn (yəni hz. Əlinin iki oğlu), Ukbə İbnu Amir, İbnu Sirin, Əbu Bürdə və s. insanların da adı çəkilir". Hz. İbnu Ömər (r.ə)-dən gələn rəvayətə görə, saqqalını sufra adlanan, sarı boya ilə boyayar və belə deyərdi: "Mən, Rəsulullah (əleyhissalatu vəssalam)ı gördüm, saqqalını bununla boyamışdı, ən çox sevdiyi boya da bu idi. Hərdənbir paltarını da bununla boyayardı". [Ebû Dâvud, Libâs 18, (4064), Tereccül 19, (4210); Nesâî, Zînet 17, (8, 140)] Əbu Qatadə (r.ə)-dən belə rəvayət olunur: "O (Əbu Qatadə), Peyğəmbər (s.ə.v)-ə belə dedi: "Çiyinlərimə qədər uzanan (gur) saçlarım var, onları daraya bilərəmmi?"". Peyğəmbər (s.ə.v) isə ona: “Bəli, onlara yaxşı bax!” dedi. Əbu Qatadə Peyğəmbər (s.ə.v)-in bu (bəli, onlara yaxşı bax) sözünə görə çox vaxt saçlarını gündə iki dəfə yağlayardı. (Büyük Hadis Külliyatı, Cem'ul` Feaid er-Rudani, 2-ci nəşr, İstanbul, 2009) Əbu Zər (r.ə)-dən belə rəvayət olunur: “Allahın Rəsulu (s.ə.v) belə buyurdu: “Ağ saçları boyayan ən gözəl şey xına və kətandır””. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in dövründə xanımların dırnaq boyası əvəzinə əllərinə və dırnaqlarına xına yaxdıqları və Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in də xanımları buna təşviq etdiyi bir çox rəvayətdə qeyd olunur: Əlində Rəsulullaha verəcəyi bir məktub olan qadın, pərdənin arxasından ona işarə elədi (əlini uzatdı) Rəsulullah (s.ə.v) də onun əlini tutdu və (məktubu almadan əlini çəkərək): "Bilmirəm bu kişi əlidir, yoxsa qadın əli?" dedi. Qadın isə ona: "Qadın əlidir" dedi. Rəsulullah (s.ə.v) də: "Əgər sən qadın olsaydın dırnaqlarının (rəngini) xına ilə dəyişdirərdin" dedi. (Ebu Davud, 1992) Aişə (r.ə)-dən rəvayət olunduğuna görə, Hind Binti Utbə belə dedi: "Ey Rəsulullah sənə beyət etmək istəyirəm". Rəsulullah (s.ə.v) də ona; "əllərinin (rəngini) dəyişdirənə qədər mənə beyət edə bilmərsən..." dedi. (Ebu Davud, 4165)
Qadın gözəl varlıqdır, əlbəttə ki, baxımlı olmalıdır
Makiyaj, baxımlı və gözəl görünməyin yollarından biridir və Allahın nemətidir. Allah hər cür gözəlliyi sevir. Bundan ötrü də, qadınlar, çiçəklər, ağaclar, kəpənəklər, quşlar gözəl yaradılmışdır. Bir kəpənəyin üzərindəki ahəngdar rənglərə, fövqəladə simmetriyaya, ahəngdar şəkillərə daim heyran olarıq. Allah bu gözəlliyi sevir, buna görə də, onu bəzəkli yaradır. Qadınlar da dünyadakı bu bəzəyin bir hissəsi, hətta ən gözəlidir. Kəpənək necə Rəbbimiz tərəfindən zərif yaradılmışdırsa, qadın da zərif yaradılmışdır. Özünə nemət olaraq verilən bu gözəlliyi baxımlı olmaqla ortaya çıxıb dəyər qazanar. Şübhəsiz ki, özünə diqqət göstərməyən, özünə dəyər verməyən bir qadının o bəzəkli, xoş, gözə və qəlbə xitab edən gözəlliyinin də bir dəyəri qalmır. Makiyajı haram etməyə təşəbbüs edənlər, ümumiyyətlə gözəlliklərdən zövq alma ruhunu itirmiş insanlardır. Onların köhnə dünyasında incəsənət, zövq, xoşbəxtlik, sevinc, gözəllik olmadığı, eləcə də, öz aləmlərində qadınları örtülməli və yox edilməli bir varlıq kimi gördükləri üçün onların gözəlləşməsi əvəzinə çirkinləşməsini istəyərlər. Bu vəziyyətdə bir sual verək: Dünyadakı hansı mütərəqqi, müasir və mədəni insan və ya cəmiyyət, qadını dəyərsiz və baxımsız edən bir dini qəbul edər? Kim bu dinin mənsubu olmaq istəyər? Kim belə bir dini müdafiə edər? Bundan ötrü də, bəzi Qərb cəmiyyətləri mövhumatçılıq dininə qarşı çıxır və bu dinin İslam olduğunu zənn etməklə yanılırlar.
Marka və gözəl paltarlar geymək, gözəl maşın və evlərə sahib olmaq müsəlmanların haqqıdır
"Əynində qızıl kaftanla ortaya çıxdı və belə dedi: “Ey Məhrəmə! Məhz bunu sənin üçün saxladım..." (Büyük Hadis Külliyatı, Cem'ul-fevaid, Min Cami'il-usul ve Mecma'iz-zevaid, İmam Muhammed Bin Muhammed Bin Süleyman, Er-Rudani, İz Nəşriyyat/ 2-ci nəşr İstanbul 2009, səh. 257-261-262-265-271-272-273) Mövhumatlardan ibarət ənənələrini din halına gətirməyə çalışanlar, ümumiyyətlə özlərinə gözəl nemətləri layiq görmədiklərindən və çox vaxt alçaldılma duyğusuyla hərəkət etdiklərindən, gözəl, keyfiyyətli və marka paltarları, gözəl evləri və avtomobilləri də özlərinə və müsəlmanlara yaraşdırmazlar. Hər hansı bir insanın ən lüks evə, ən lüks və gözəl avtomobilə sahib olmasına və ən gözəl paltarlar geyinməsinə etiraz etməzlər. Lakin bunu bir müsəlman etdikdə sanki dəliyə dönərlər. Bu da, üzərlərindəki alçaldılma duyğusunun dolayısilə də qəzəblərinin artmasına səbəb olar. Bu cür insanlar yalnız xarici aləmə deyil, müsəlmanlara da nifrətlə yaxınlaşmağa başlayarlar. Əlbəttə ki, müsəlmanlar var gücləriylə çətin vəziyyətdəki insanları qoruyacaq və bu yolda Allah rizasını qazanmaq üçün ən çox səy göstərəcəklər. Lakin bu, onların baxımsız, çirkli və pəjmürdə (halı pozğun, pərişan) yaşamasını tələb etmir. Müsəlman yalnız görünüşüylə belə fövqəladə təbliğ gücünə malikdir. Görünüşü nə qədər təmiz, keyfiyyətli, mədəni, müasir olsa, nə qədər ünsiyyətcil, şən, açıq fikirli davransa, gerçək İslam dinini o qədər mükəmməl təbliğ etmiş olar. Əlbəttə ki, bu yalnız təbliğ anlarına aid deyil, bütün həyata hakim olan həyat tərzidir. Onsuz da müsəlmanlar Qurana görə bu cür yaşamaqla məsuldurlar, onsuz da bundan zövq alırlar.
Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in müsəlmanların gözəl geyinmələri və keyfiyyətli olmalarıyla əlaqədar bəzi hədisləri bunlardır: Əbul Əhvasdan, o da atası (r.ə)-dən belə rəvayət edir: "Üzərimdə cırıq-sökük paltarlarla Peyğəmbər (s.ə.v)-in yanına daxil oldum. O da mənə: "Malın vardırmı?” dedi. Mən də: “Bəli” dedim, o da mənə: “Hansı maldan var?” dedi. Mən isə: “Allahın mənə lütf etdiyi dəvə, mal-qara, qoyun, at kimi hər cür malım var” dedim. Sonra o da: “Allah sənə mal vermişdirsə onun əsəri və comərdliyi üzərində görünsün" dedi. (Büyük Hadis Külliyatı, Cem'ul-fevaid, Min Cami'il-usul ve Mecma'iz-zevaid, İmam Muhammed Bin Muhammed Bin Süleyman, Er-RUDANİ, İz Nəşriyyat / 2-ci nəşr İstanbul 2009, səh. 257-261-262-265-271-272-273) Cabir (r.ə)-dən belə rəvayət olunur: “Ənmar döyüşünə Peyğəmbər (s.ə.v)-lə birlikdə çıxdıq. ...Ey Allahın elçisi Mədinədən bir yoldaşımız var. Onu da hazırladıq, bizim dalımızca gəlib bizi qoruyur. Məhz bu anda o, əynində iki cırıq paltarla gəldi. Peyğəmbər (s.ə.v) onu gördükdə məndən soruşdu: "Bu iki cırıq paltarından başqa paltarı yoxdurmu?" Mən də: "Heybəsində geyinməsi üçün verdiyim iki paltarı daha var" dedim. O isə: "Çağır o paltarı geyindir" dedi. Mən də onu çağırdım, gəlib paltarlarımı geyindi. Arxasını dönüb gedərkən, Rəsulullah belə dedi: "Niyə (yeni paltarları olduğu halda, köhnələrini geyinir) bu onun üçün daha xeyirli deyildirmi?". O bunu eşitdi və: "Ey Allahın elçisi! Allah yolunda cihad edərkən də yeni paltar geyinim?". Rəsulullah da ona: "Bəli, Allah yolunda cihad edərkən də" dedi. (Büyük Hadis Külliyatı, Cem'ul-fevaid, Min Cami'il-usul ve Mecma'iz-zevaid, İmam Muhammed Bin Muhammed Bin Süleyman, Er-RUDANİ, İz Nəşriyyat/ 2-ci nəşr İstanbul 2009, səh. 257-261-262-265-271-272-273)
|
![]() |
Copyright © 2016 Design Studio 313 Bu sayt hörmətli Adnan Oktarın əsərlərindən istifadə edilərək hazırlanılmışdır. |
![]() |